Een gezamenlijke trektocht

De kerk aan de Arboretumlaan is de plaats waar de doopsgezinden uit de regio rond Wageningen, Bennekom, Ede, Veenendaal en de Betuwe, en de leden van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB te Wageningen bouwen aan een gezamenlijke toekomst.

Leidraad voor ons is het beeld van de gezamenlijke trektocht. Met gevoel voor traditie en oog voor vernieuwing zijn de Doopsgezinde Gemeente en de NPB op zoek naar een open en betrokken vorm van gemeente zijn in deze tijd. We willen samen vieren, samen leren en samen doen.

Er is gezamenlijke verantwoordelijkheid voor zowel de koers en organisatie als voor de meer praktische zaken zoals bijvoorbeeld het kosteren en de zondagse koffie. De vieringen zijn eigentijds en bestemd voor jong en oud. Er is ruimte voor ontmoeting en verdieping, deelname in taakgroepen en ondersteuning in maatschappelijke betrokkenheid.

Tradities

De doopsgezinden hebben hun wortels in de zestiende eeuw, in het allereerste begin van de reformatie. Als doperse christenen vormden zij naar bijbels inzicht kleine gemeenten waar persoonlijke toewijding, keuze en verantwoordelijkheid kernwoorden waren. Vanuit een sterk gemeentebesef, kiezen zij voor een bewust lidmaatschap op basis van een zelfgeschreven persoonlijke geloofsbelijdenis en/of doop. Geloven is voor hen vooral een weg. Vanouds behoren zij tot de vredeskerken met aandacht voor gewetensbezwaren, dienstweigeren, en conflicthantering (mediation).
 
De Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB heeft haar wortels in de negentiende eeuw (oprichting NPB in 1870). De NPB is een vereniging van mensen die steeds opnieuw vorm en inhoud willen geven aan hun geloof. Zij is geworteld in het vrijzinnig christendom dat wordt gekenmerkt door een houding van vrijheid, verantwoordelijkheid en verdraagzaamheid. Zij staat voor een spiritualiteit waarvan de kernen zijn: verwondering over het bestaan, eerbied voor alles wat leeft en een onuitroeibaar vertrouwen dat het leven zin heeft.
 
De komende jaren willen we aandacht hebben voor de waarde en inzichten van deze verschillende tradities en ons er aan ‘schuren’ en er zo door gevoed worden. Leven en leren. Leren leven. We merken dat dit ons goed doet.