|
Over luisteren Luisteren is een rijk woord. We gebruiken het niet voor niets als jaarthema. Het is ook een geloofswoord. Misschien wel een kernwoord. Dat is het in ieder geval in de joodse traditie. De geloofsbelijdenis van Israël, opgetekend in Deuteronomium 6 begint ermee. Deze begint niet met ‘ik geloof’(credo), maar met de oproep om te luisteren. Geloven begint als het ware telkens weer met luisteren.
‘Luister, Israël: de ENE, onze God, de ENE is de enige! Heb daarom de ENE, uw God, lief met hart en ziel en met inzet van al uw krachten. Houd de geboden die ik u vandaag opleg steeds in gedachten. Prent ze uw kinderen in en spreek er steeds over, thuis en onderweg, als u naar bed gaat en als u opstaat. Draag ze als een teken om uw arm en als een band op uw voorhoofd. Schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van de stad Hierin kunnen we herkennen o.a. de traditie van morgen en avondgebed, van gebedsriemen en die van de zgn. mezoeza. De tekens op de deurposten van een huis en alle vertrekken van dat huis, bedrijfsruimten en synagoge. Telkens die herinnering in rituelen en voorwerpen aan luisterend leven, want in de mezoeza zit een kleine rol verborgen met het begin van deze bovengenoemde woorden. Op de buitenkant er van prijkt doorgaans de letter ‘sjin’. ש
Deze verwijst naar een naam voor God, Sjaddai, dat Eeuwige betekent en tevens naar het Hebreeuwse woord voor ‘luister’, d.i. Sjema. In deze ene letter zit zo de oproep om te luisteren, je te verhouden tot het appèl van de Eeuwige. Waarom luisteren? Om de eeuwige of zo u wilt, de trage vragen op te vangen: Adam of Jozef waar ben je, en waar is je broer? Geloven en leven luisterenderwijs. Zo blijf je erbij en blijft het je bij. Hoor maar. Het zal je goed doen.
Gerke van Hiele |
|
Laatste update op ( zondag 16 oktober 2011 )
|
